« و لا تحسبنّ الّذينَ قتلوا في سبيل اللَّه أمواتاً بل أحياء عند ربّهم يُرزقون » « 1 » وقتى زنده بودن در مورد شهيد ثابت باشد ، در مورد حضرت رسول از چندين جهت ثابت مىشود : يكى آن كه مقام و الا به شهيد ، از آن جهت داده شده كه به او احترام و اكرامى گذارده شود ، با آن كه رتبه‌اى بالاتر از رتبه‌ى پيامبران نيست و بىترديد ، پيامبران از همه‌ى شهيدان برتر و كامل‌تراند و محال است كه كمالى براى شهيدان ثابت شود امّا براى پيامبران حاصل نشود ، مخصوصاً اين گونه كمالى كه موجب زيادتى در قرب و نزديكى به خدا و انس گرفتن با خداى علىّ اعلى است . دوم : اين رتبه براى شهيدان به عنوان اجرو پاداش جهاد وجانفشانى آنان در راه خدا است و اين رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم است كه اين سنّت رابنيان نهاده و ما را به آن فراخوانده و به اذن وتوفيق خداوند ما رابه سوى آن ره‌نمون شده و آن حضرت خود فرموده است : « هر كس سنّت نيكويى را بنا نهد ، پاداش آن سنّت و اجر هر كسى كه تا روز قيامت به آن عمل كند از او خواهد بود . و هر كس سنّت زشتى را بنا نهد ، پىآمد و گناه آن و گناه هر كسى كه به آن عمل كند تا روز قيامت از او خواهد بود . » و آن حضرت نيز فرموده است : « هر كس به راه راست هدايت كند ، اجر و پاداش همه‌ى كسانى كه از او پيروى كرده‌اند براى او هم خواهد بود ، بدون آن‌كه از پاداش آنان چيزى كم شود . و هر كس به گمراهى رهنمون باشد ، گناه همه‌ى كسانى كه از او پيروى كرده‌اند ، براى او خواهد بود ، بدون آن‌كه از گناه آنان چيزى كم شود . » احاديث صحيحه در اين مورد بسيار فراوان است . پس هر پاداشى كه براى شهيد حاصل شود ، براى حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم نيز حاصل خواهد بود . زنده بودن بعد از مرگ نيز اجرى براى حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم - علاوه

--> ( 1 ) . كسانى را كه در راه خدا كشته شده‌اند ، مرده نپنداريد ، بلكه زنده‌هايى هستند كه در پيشگاه پروردگارشان روزى مىخورند .